WACHAREE's profileNoIsY NoYPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    June 30

    อากาศอำมหิต

    จะเรียนจบอีกห้าอาทิตย์ข้างหน้านี้ แต่แม่และพี่ๆบอกว่าให้หางานทำที่นี่ดีกว่า กับไปก้ไม่มีไรทำ เศรษฐกิจมันตกสะเก็ด หาไปก็ได้เงินเดือนไม่ดี
    เลยถามเพื่อนที่นี่ว่า เจ้านายรับสมัครแม่บ้านหรือเมียน้อยป่าว จะได้ไปสมัครแล้วลองทำดู (เหอๆๆๆ แซวเล่นนะ)
    เมื่อวานไม่รู้ถนนมันเป็นบ้าอะไรรถติดสุดๆๆ เข้าไปในดาวทาว กะ(อี)จาเรด กว่าจะหลุดกลับมาบ้านได้นี่ เป็นชั่วโมงๆ ครับพี่น้อง
    ดิฉันก็เป็นผู้โดยสารที่ดี หลับมาตลอดทาง อากาศก็ร้อนๆๆสุดๆๆ เมืองไทยเราร้อนมากแต่ยังดีที่ไม่แห้ง ที่นี่ร้อนกว่า แถวยังอากาศแห้งสุดๆๆ
    แดดแรงมาก แบบดูแล้วเข้าใจอารมณ์ในหนังเลยอ่ะ เวลาผีโดนข้าวสารเสกอ่ะ แล้วปวดแสบปวดร้อนอ่ะ
     
    พูดถึงฝรั่งอีกรอบ ก็เสือกๆเหมือนเราๆนี่แหละ เมื่ออาทิตย์ที่แล้วไปดาวทาว ขับๆไปก้งงว่าทำไมรถติดซะขนาดนี้ สรุปว่า มีรถชนกันข้างทาง แล้วพี่แก
    หัวทอง หัวน้ำตาล ทั้งหลายก็ชะลอ ดูกันทุกคัน ติดยาวเป็นกิโล แต่ไม่มีฝรั่งมุงนะ เพราะบนฟรี่เวย์มั้งเลยมุงไม่ได้ก็ขำๆไปอีกแบบ
     
    เล่าเรื่องที่ว่าฝรั่งชอบพูดสรุปกันไปกันมา แต่พูดเรื่องเดียวกันในห้อง ให้จาเรดฟัง มันก็ดั๊นไปนั่งสังเกตในห้องเรียนมัน
    มันบอกว่าที่ชั้นบอกนี่จริงๆด้วยว่ะ มันบอกว่าทำให้มันไม่ค่อยอยากยกมือในห้องแล้วอ่ะ เหอๆๆๆๆ
     
    ได้ข่าวว่าเอ็มจะแต่งงานแล้วเหรอ เร็วๆนี้นี่นา 
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    เหอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แซววเล่นนะ เด๋วนังเอ็มฆ่ากู
    June 27

    อาชีพในฝัน

    ขอเมาท์นิดนึง วันนี้ไปเติมน้ำมันมา แล้วระหว่างที่เติม (ที่นี่ต้องเติมเอง) เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า นี่เป็นอาชีพในฝันกรูนี่หว่า
    จำได้เลย ตอนเด็กๆเวลานั่งรถไปแล้วเข้าป๊มน้ำมัน รู้สึกว่าเด็กปั๊มเท่ห์โคตร เคยป็นป่ะ บอกๆกันหน่อยดิ ว่าอาชีพในฝันแกๆทั้งหลายคืออะไร (ไม่ต้องเขิลหรอก) กูยังอยาเป็นเด็กปั๊มเลย
    June 25

    ได้เวลาอัพเดท

    เกือบปีแล้วนะเนี่ยที่หยากใย่ ขึ้นสเปซชั้น ไม่ได้อัพเดทข่าว(คาว) ให้ใครฟังเลย
    ก็เรื่อยๆว่ะ คือเรื่องมีอยู่กว่า กรู จะเรียนจบจากหุบเขาเหลียงซานแล้วอ่ะ ทำไมมันเร็วแบบนี้หว่า
    จำได้ว่าเพิ่งมาเมื่อไม่กี่วันเองนี่นา ยังมองเห็นกวางวิ่งไปวิ่งมาอยู่เลย
    นับไปอีกหกอาทิตย์ ชั้นก็จะเซย์บายกะโรงเรียนหุบเขาแล้วเหรอนี่
     
    เมื่อเดือนที่แล้วเป็นอะไรที่ อภิมหายุ่งที่สุดในชีวิตตั้งแต่เรียนมา (ถามไออุ๊กได้) อุ๊กมาอยู่ด้วยกันอาทิตย์นึง
    ไม่ได้ไปเที่ยวกับชีเลย มีแต่ไปส่งแล้วนัดเวลาไปรับ เพราะเจ๊ยุ่งจนแทบจะไม่มีเวลาเมาท์
     
    อะไร อะไร เปลี่ยนไปเยอะ ตอนนี้ก็โฉดสนิท กลับไปรบกวนเพื่อนๆ หาผู้ชาย(พูดไทยได้) ไม่อยากมีปัญหาเรื่องภาษาว่ะ
    ฝรั่งแหลงกันยากหลาว กิ๊กๆพอได้ แต่จริงจังนี่แหลงกันลำบาก  
     
    สิ่งที่เปลี่ยนมากที่สุด คือ หุ่นกูนี่แหละ หรือไม่ก็เครื่องซักผ้าที่นี่มันไม่ดี ซักแล้วเสื้อกางเกงหดหมดเลย ยัดไม่ค่อยลง หลังๆนี้
     
    ที่เรียนเหรอ ก็เรียนมั่วๆมาจนเกือบจะจบ ได้เกรดดีๆห่วยๆปนๆกันไป
     
    และก็ฝรั่งก็เหมือนเดิม ชอบยกมือตอบไร้สาระในคาบ คนแรกพูดเหมือนหนังสือเป๊ะ คนที่สองก็สรุปที่คนแรกพูด คนที่สามก็สรุปที่คนที่สองพูด
    แล้วอาจารย์ก็ชมว่าพูดได้ดี (กูละเชื่อเลยฝรั่งนี่อ่ะ) ชอบแข่งกันยกนะเหมือนทำแต้มอ่ะ ใครยกมากกว่า ซึ่งกูแทบจะไม่ยกเลย เพราะกูไม่อยากดูงี่เง่า
    พูดวนกันไปวนกันมา คิดไปคิดมาก็ขำดีอ่ะ ฟังฝรั่งวกไปวนมา
     
    อีกเรื่องกูละเบื่อวิชาเซลล์ อาจารย์ทำเป็นบอกงคลาสนี้นะง่ายๆอ่ะ แม่งเกรดออกมาอยากจะบ้าตาย
    อาจารย์ทำมาเป็นเทวดาตอนสอนในคาบ แต่จริงๆแล้วคือเดวิลนี่เอง
     
    พูดแล้วเซ็ง ไปดีกว่า มีสอบอีกพร่งนี้
     
    ปล. พรุ่งนี้มีเรียน มาร์เก็ตรีเสริ์ช อาจารย์คนที่สอนชื่อคาเรน พี่แกมีความสามารถพิเศษ เวลาสอนเหมือนเดินแคทวอร์ก มือไม้องเอว บิดไปหมด
    แต่ว่า พี่บิ๊กเมาท์ให้ฟังว่าพี่แกนิสัยดี ตัดเกรดไม่ยาก (แต่เวลาไปให้แกอธิบายเค้าก็ดีนะ) แต่กลับมาเป็นเดวิลทีหลังอ่ะดิ